مسکن (خوابگاههای دانشجویی)

مفهوم تازه مسکن نه تنها ساختمان فیزیکی به عنوان سر پناه است بلکه پیرامون نزدیک و خدمات و تسهیلات جامعه را نیز در بر می گیرد.سازمان جهانی بهداشت محل اقامت را ساختمان فیزیکی که انسان به عنوان محیط زیست بکار گرفته و شامل همه خدمات ضروری شامل تسهیلات ، تجهیزات و اسباب های مورد نیاز یا مطلوب برای سلامت بدنی ، روانی و اجتماعی خانواده و فرد را دارا می باشد اطلاق می کند. خلاصه اینکه محل اقامت بهداشتی جایی است که افراد در آن رشد و تکامل یافته و از نظر جسمی ، روانی و اجتماعی برومند شود.

واژه اقامتگاه انسان عبارتند از جایی است که گروهی از افراد در آن اقامت کرده و اهداف اصلی خود را پیگیری می کنند . گاهی حجم اقامتگاه از چند نفر تا چندین میلیون نفر متغییر است.

معیارهای مسکن بهداشتی :

1.       مسکن بهداشتی حفاظت جسمی و سرپناه انسان را تامین می کند

2.       جای شایسته برای اعمال آشپزی ، غذاخوری ، شستشو و دفع را تامین می کند.

3.       طوری طرح ریزی ، ساختمان ، نگهداری و به کار گرفته می شود که از انتشار بیماریهای واگیر جلوگیری کند.

4.       حفاظت در برابر خطرهای مواجهه با سر و صدا و آلودگی را تامین می کند.

5.       بدون اشکلات ساختمانی نامطمئن برای بدن و بدون مواد سمی و خطرناک است.

6.       رشد و ارتقائ روابط اجتماعی را افزایش داده و بازتاب اصول بوم شناختی بوده و به این طریق بهداشت روان را ارتقاع می دهد.

استانداردهای مسکن :

استاندارد مسکن در کشورهای مختلف و مناطق مختلف با توجه به وضع اقلیم ، رسوم اجتماعی و آداب و سنن آنها تفاوت اساسی داشته که در دسترس بودن مصالح ساختمانی ، قدرت تولید وتوان اقتصادی نیز در گوناگونی آن موثر است.

استانداردهای زیر نمونه ای از اصول قانون کشوری مسکن در یکی از کشورهای جهان است:

محل  :محل احداث خانه باید از پیرامون آن بالاتر باشد بطوریکه هنگام باران و سیل به داخل آن وارد نشود.و دسترسی مستقل به خیابان و یا فضای عبور داشته باشدو از جای تخم ریزی پشه ها و مگس واز مزاحمت هایی مانند گرد و غبار، دود ، بو ، سر و صدای شدید و آمد و شد به دور باشد.محل ساختمان باید پیرامونی دلپسند داشته و خاک آن خشک و از نظر پی کنی و ساختمانی مطمئن و خوب زه کشی شده باشد. خاک ریزی دستی حداقل به مدت 20 تا 25 سال برای ساختمان سازی بسیار نامناسب است آب در زیر خاک باید در عمق 10 پا و بیش تر باشد.

عقب نشینی :برای آنکه تهویه و نور ساختمان خوب باشد باید پیرامون ساختمان فضایی باز وجود داشته باشد. این کار را عقب نشینی ساختمان می نامند.در مناطق روستایی ساختمان باید یک سوم زمین و در مناطق شهری که زمین گران بوده زیر بنا می تواند تا دو سوم سطح کل زمین باشد. عقب نشینی ساختمان بایستی طوری باشد که هیچ مانعی را در برابر نور و تهویه به وجود نیاورد.

کف ها:کف ساختمان باید محکم و دارای معیارهای زیر باشد:

در مقابل آب نفوذ ناپذیر بوده بطوریکه بتوان به آسانی آن را شست و خشک و تمیز کرد باید کف ها صاف و بدون ترک و شکاف باشند تا از تخم ریزی حشرات  و جاگیری گرد و خاک در آن جلوگیری شود باید در برابر رطوبت مقاوم و ارتفاع پی دیوارها دو تا سه پا باشد.

دیوارها باید به اندازه کافی محکم بوده و نباید گرما را جذب و یا از داخل به بیرون هدایت کند. در برابر تغییرات آب و هوا مقاوم بوده و برای لانه گزینی موش و جانوران موذی نامناسب باشد.به آسانی خراب نشده و همواره باشد.. برای دست یافتن به این استاندارد ها می توان از دیوارچینی آجری 30 سانتی که با گچ کاری صاف و به رنگ سفید یا کرم شده باشند استفاده کرد.

سقف ها: بلندی سقف ها در جاهایی که تسهیلات تهویه مطبوع نداشته باشند نباید از ده پا کمتر باشد . ضریب انتقال گرمایی سقف کم باشد.

اتاق ها: شمار اتاق های مسکونی همواره نباید از دو کمتر باشدکه دستکم بتوان یکی از آنها را به عنوان اتاق خصوصی بست و اتاق دیگر را که پرده داشته باشد باز گذاشت . شمار اتاق ها و اندازه آن ها را می توان متناسب با تعداد افراد خانواده افزایش داد مقدار کف توصیه شده برای هر نفر تامین شود.

مساحت کف ها: مساحت کف اتاق مسکونی باید حداقل یازده متر مربع برای سکونت بیش از یک نفر و نه متر مربع برای شخص مجرد باشد. مساحت کف اتاق به طور سرانه نباید کمتر از 5/5  متر مربع باشد. بهترین مقدار همان 9 متر مربع است.

فضای لازم: جز در مواردی که سیستم تهویه مکانیکی و نور مصنوعی تامین شده باشد باید بلندی اتاق به قدری باشد که حداقل 14 متر مکعب هوا را برای هر فرد داشته باشد.

پنجره ها :جز در مواردی که تهویه مکانیکی و نور مصنوعی تامین شده هر اتاق مسکونی باید دارای دو پنجره بوده که یکی از آنها بطور مستقیم به فضای آزاد باز شود . پنجره ها باید در ارتفاع بیش از یک متر از کف اتاق مسکونی کار گذاشته شود . مساحت پنجره ها باید یک پنجم مساحت کف اتاق و مجموع مساحت درها و پنجره ها باید دو پنجم مساحت کف اتاق باشد.

روشنایی :ضریب روشنایی روز باید یک درصد بیش از نصف مساحت کف باشد.

آشپزخانه : هر خانه مسکونی باید آشپزخانه جداگانه داشته باشد.که در برابر گرد و غبار و دود محافظت شده ، نور کافی داشته و جای لازم برای نگهداری غذا و سوخت و تدارکات داشته باشد دارای آب لازم و ظرف شویی برای شستن ظرف های آشپزخانه و مجهز به ترتیب لازم برای خروج آب شست و شو باشد. کف آشپزخانه باید نفوذ نا پذیر باشد..

مستراح:یکی از ضروریات هر خانه داشتن یک مستراح بهداشتی بوده که منحصرا به ساکنین همان خانه تعلق دارد و به آسانی در دسترس باشد. در مناطق پیشرفته جهان بخش بزرگی از واحدهای مسکونی دارای شبکه جمع آوری گنداب دارند.

جای آشغال و زباله : باید قابل حمل و تخلیه روزانه به روش بهداشتی باشد.

شستشو و استحمام :خانه باید دارای تسهیلات لازم برای شستشو و استحمام باشد که منحصرا به آن تعلق داشته و مورد استفاده خصوصی باشد.

آب: باید هر خانه آب سالم و کافی در همه ی ساعات شب و روز داشته باشد.

مسکن و بهداشت :مسکن بخشی از مجموعه محیط زیست انسان و تا حد زیادی مسئول وضعیت سلامت و رفائ اوست . به دلایل زیر بین بدی مسکن و بیماریهای زیر رابطه ای قوی وجود دارد:

1-       عفونت های تنفسی شامل سرما خوردگی ، سل ، آنفلوانزا ، دیفتری ، برونشیت ، سرخک ، سیاه سرفه و...

2-       عفونت های پوستی مثل گال ، زردزخم ، جذام ، و بیماریهای قارچی درماتوفیتی

3-       آلودگی های موش مثل طاعون

4-       بندپایان مثل مگس معمولی ، پشه ها ، کک و ساس

5-       حوادث: بخش بزرگی از حوادث خانگی به علت نقص های خانه و محیط آن به وجود می آید.

6-       ابتلا به بیماریها و میرایی : هرجا که وضعیت مسکن بد و زیر استاندارد باشد میزان های ابتلا و میرایی زیاد است.

7-       اثرهای روانشناختی مانند احساس تنهایی ،که می تواند منجر به اختلات رفتاری شود.

تراکم جمعیت

1-      شخص-اتاق

درجه ازدحام و تراکم جمعیت را با معیار تعداد افراد خانوار بخش بر شمار اتاق های آن خانه تعیین می کنند. و از این نظر استاندارهای زیر پذیرفته شده است:

یک اتاق                   2 نفر                             دو اتاق                         3 نفر

سه اتاق                 5 نفر                             چهار اتاق                      5/7 نفر

پنج اتاق                  10 نفر               و به ازای هر اتاق دیگر دو نفر اضافه می شود.

2-      کف – فضای اتاق

استانداردهای پذیرفته شده عبارتند از :

110 پای مربع یا بیشتر           2 نفر               70-50                           5/0 نفر

100-90 پای مربع                 5/1 نفر            کم تر از پنجاه پای مربع  هیچ

90-70 پار مربع                    1 نفر    

دفع زباله های جامد و مراقبت از آن

زباله های جامد به زباله های ناخواسته و مواد دور ریختنی خانه ها ، رفتگری خیابانها و عملیات تجاری صنعتی و کشاورزی ، که از فعالیتهای انسان حاصل می شوند اطلاق شده که در شهرها به آن خاکروبه ، در روستاها به آن آشغال و به طور کلی زباله های جامد یا ضایعات می نامند که مجموعه ای است از گرد و غبار ، خاکستر و موادگیاهی فاسد شده ، انواع کاغذ و لوازم بسته بندی ، پارچه های کهنه و پاره ، شیشه و بسیاری نخاله های سوختنی و غیر سوختنی

جنبه های بهداشتی: تراکم زباله های جامد در محیط زیست انسان به دلایل زیر یک خطر بهداشتی محسوب می شود :

1-       مواد آلی زباله های جامد تخمیر شده و موجبات تخم ریزی مگس ها را فراهم می کند.

2-&

/ 0 نظر / 18 بازدید